Iedereen sport - Caroline trok naar Ghana en richtte haar eigen turnclub op

Sarah Baus   ‐  Dinsdag 28 apr 2020   ‐   Tweet

#iedereensport

Sporten is meer dan medailles sprokkelen op wedstrijden. Gymnastiek, Rope Skipping, Dans & Freerunning is je passie delen met je geliefden en familie. Met onze reportagereeks "Iedereen sport”, brengen we om de twee maanden een reportage waaruit blijkt dat onze leden trots zijn op wie ze zijn!

Caroline Van Hombeeck turnde zelf al van kleins af aan en deelde 10 jaar lang haar passie voor Acro als trainster bij de club Ambitious Pro Gymnastics (APG) in Puurs. Wanneer haar man een jobaanbieding kreeg in Ghana, bleek al snel dat Caroline de turnsport in België niet gemakkelijk achter zich kon laten. Gelukkig was de opvolging binnen haar club verzekerd en kon ze toch met een gerust hart vertrekken richting het nieuwe avontuur.

Q / Hoe lang wonen jullie nu al in Ghana?

In 2014 ging ik de laatste keer op wedstrijd naar het WK in Liévin, Frankrijk. Daar behaalde mijn voormalig trio brons bij de meisjes drie 13-19 jaar. Ik was toen super gelukkig. Het was de eerste keer dat je als club kon meedoen aan een WK bij de categorie 13-19 jaar om zo België te vertegenwoordigen. Die bronzen medaille was dus de kers op de taart en een mooie afsluiter als trainster bij APG. Een paar dagen later zijn we naar Ghana vertrokken. We wonen hier dus bijna zes jaar.

Q / Hoe kwam je op het idee om een turnclub op te richten?

In West-Afrika weten de inwoners eigenlijk niet wat turnen is, laat staan Acro. Ik ben eigenlijk naar daar vertrokken met de gedachte dat turnen nooit nog deel van mij leven zou uitmaken. Maar het was al heel snel duidelijk dat ik het niet kon missen. Op een bepaald moment zagen we een aantal jongens bezig op het strand met wat circusacts. Ze waren enorm getalenteerd en dus nodigde ik hen uit om de sport te leren kennen. Daar is de droom om een turnclub te stichten eigenlijk begonnen.

Q / Waar trainden jullie dan?

Aanvankelijk gaf ik turnles in onze tuin. Jammer genoeg is er in Ghana niet echt discipline om bezig te zijn met sport. De jongens kwamen geen kwartier te laat, maar twee dagen *lacht*. Dat is dus eigenlijk niets geworden. Maar het was wel duidelijk dat ik mijn passie niet zomaar kon laten varen. Ik ging dan op zoek naar scholen die met mij wouden samenwerken. Zo kwam ik terecht bij Fatma, de directrice van de internationale school ARIS.

Q / Daar richtte je dan de turnclub op?

Klopt, ARIS Gymteam Ghana. De directrice heeft me sinds het begin enorm hard gesteund. Ik selecteerde een aantal kinderen en met hen trainde ik na de schooluren (drie keer anderhalf uur per week) in een klaslokaaltje. Dat werd elke training voor ons vrijgemaakt van banken en kasten. Iets later verhuisden we naar een nieuw zaaltje maar ook dat gaf al snel problemen met choreo’s en moeilijkere acro-elementen. We moesten dus een oplossing vinden…

Q / Was turnen in de openlucht een optie?

Sinds begin dit schooljaar turnen we inderdaad buiten. Ik heb matjes laten maken in een matrassenwinkel en we hebben een tent tegen de zon. Dat maakte het mogelijk om iets hogere torens te bouwen en de deeltjes begonnen sindsdien dus echt vorm te krijgen. Ons doel van dit jaar was om de MIAC in Portugal te halen. Uiteraard gingen we niet voor medailles maar ik wou mijn teams een volwaardige oefening in het I-niveau laten brengen en ik ben enorm fier dat dat gelukt is!

Q / Zijn er in Ghana zelf geen wedstrijden?

Neen, ze kenden de sport hier niet. In Zuid-Afrika zijn er wel wat turnzalen maar hier zeker niet. Het is al een hele prestatie om de kinderen de sport te leren kennen en dat doe ik met alle plezier! Toegegeven: het is wel een enorme uitdaging om van nul te beginnen. Bij ons in België zien de kleine kinderen de oudere gymnasten bezig in de zaal en weten ze waar we naartoe werken. Dat is bij ons niet het geval.

Q / Wat is het meest bijzondere moment uit je avontuur tot noch toe?

Twee van mijn gymnasten, Aline en Suwebat, konden in Portugal meedoen in de categorie 11-16 jaar. Ze turnden het volledige programma. Zowel op vlak van de deeltjes als individueel konden ze mee met het niveau. Dat is tot op heden toch wel mijn grootste realisatie met de Ghanese meisjes. Ik zou het fantastisch vinden mochten ze geselecteerd kunnen worden voor het WAGC (wereldkampioenschap Acro). Het zou enorm veel betekenen voor heel dit continent mochten er twee Ghaneesjes op wereldniveau kunnen meedraaien.

Q / Waarom kan het team nu niet geplaatst worden voor het WAGC?

Om deel te nemen aan een WK moet de club lid zijn van een officiële gymnastiekfederatie, en dat heeft Ghana nu niet. Ik heb al verschillende stappen ondernomen om de federatie op te richten maar daar zijn heel wat voorwaarden aan verbonden. Het is dus echt niet gemakkelijk. Maar we geven niet op! Wie weet kunnen we bij de volgende editie van het WAGC Ghana vertegenwoordigen met ARIS… Ik zou het geweldig vinden!

Q / Sta je er helemaal alleen voor of krijg je soms hulp?

We moeten natuurlijk roeien met de riemen die we hebben. Ik krijg enorm veel steun van de directrice van de school en tijdens de trainingen heb ik regelmatig ook hulp van Isaac, wie ik via-via heb leren kennen. Daarnaast staan de collega’s en gymnasten van APG nog altijd paraat voor mij! Zo helpen ze mij bij het maken van choreografieën en lenen ze bijvoorbeeld hun turnpakken uit voor de wedstrijden waaraan we deelnemen.

Q / Heb je plannen om de club uit te breiden?

Momenteel is dat niet mogelijk. In de wedstrijdgroep zitten 18 meisjes, waarvan de jongste 6 jaar is en de oudste 14 jaar. Daarnaast geef ik op woensdag nog een uurtje recreatief turnen aan 20 kinderen tussen 6 en 12 jaar. Dat zijn zowel jongens als meisjes. Ik sta er nu helemaal alleen voor en er is al een wachtlijst van meer dan 45 kinderen. We hebben ook gewoon geen plaats en materiaal om meer gymnasten te laten trainen. Bij de selectie probeer ik zoveel mogelijk rekening te houden met talent en motivatie. De gymnasten met wie ik werk luisteren heel goed en willen graag dingen bijleren. Het zou al super zijn mochten we binnenkort kunnen deelnemen aan de grotere toernooien.

We danken Caroline voor dit fantastische gesprek en wensen haar en de club in Ghana nog heel veel succes toe in de toekomst!

Reacties op dit bericht

Om een reactie te plaatsen en reacties te bekijken moet je ingelogd zijn. Inloggen